Na mijn periode in Zuid-Afrika reisde ik met veel vertrouwen naar Valencia. De goede ervaringen daar en het gevoel dat mijn spel vooruitging, nam ik mee. Het toernooi werd gespeeld op Camp de Golf d’El Saler, een mooie linksbaan met veel uitdaging door de ligging aan zee. De baan vraagt om nauwkeurig spel en goede strategie, omdat de wind constant een rol speelt en de greens soms lastig liggen.

Tijdens het voorspel was het heerlijk weer. We konden in rokje en mouwloze polo spelen en de baan lag er perfect bij. Maar toen de wedstrijd eenmaal begon, sloeg het weer volledig om. Het werd ijskoud, de wind trok flink aan en op sommige holes bleven de ballen maar net liggen op de green. Het was een echte strijd tegen de omstandigheden, waarbij je constant scherp moest blijven.

Ondanks het lastige weer speelde ik beter dan in Zuid-Afrika en merkte ik duidelijke vooruitgang in mijn spel. Als hoogtepunt sloeg ik op hole 15 par 5 met twee op de green en miste op een haar na mijn eagle. Ik kon goed bovenin meedraaien en voelde dat ik steeds consistenter werd. Ik zette twee sterke rondes neer, wat uiteindelijk resulteerde in een mooie 7e plaats.

Tegelijkertijd merkte ik dat er nog punten zijn om te verbeteren. Ik wist niet altijd het maximale uit goede drives en ijzers te halen, waardoor ik scoringskansen miste. Ook het putten ging nog niet zoals ik wilde, waardoor ik onnodige slagen verloor. Omdat het veld erg dicht bij elkaar lag, had een nog beter resultaat zeker mogelijk geweest.

Toch overheerst het positieve gevoel. Mijn spel ontwikkelt zich, ik voel dat ik steeds meer klaar ben om mee te doen om de bovenste plekken, en Valencia was zowel een bevestiging van die vooruitgang als een leerzame ervaring om nog scherper te worden in het scoren. Het was een goede week om te zien waar ik sta en waar ik de komende tijd aan moet werken.