Na mijn vorige toernooi in Santander vertrokken we naar Oostenrijk. Om de 22 uur durende rit wat dragelijker te maken, maakten we er een echte roadtrip van. We stopten onder andere in Monaco, waar ik nog een rondje over het circuit kon maken, en daarna gingen we één dag naar Venetië. Na 3 dagen kwamen we rustig aan in ons hotel in Oostenrijk. Het was bijzonder om onderweg zulke mooie plekken te zien en even andere ervaringen op te doen. Ik voel me echt bevoorrecht dat ik dit allemaal mee mag maken.

In Oostenrijk speelde ik op een smalle, heuvelachtige baan op de LETAS Tour. Het was een lastige week voor mij; mijn spel liep niet zoals de afgelopen weken en ik worstelde veel met mijn driver, waardoor ik veel slagen verloor. Mijn ijzers gingen al iets beter, maar nog niet met het zelfvertrouwen dat ik normaal heb. Toch probeerde ik mentaal sterk te blijven en me te concentreren op wat wél goed ging.

Gelukkig waren er ook positieve momenten. Op een lange, lastige par 3 wist ik een 15 meter downhill putt te maken, wat een fijn moment van vertrouwen gaf. Op hole 18 had ik een moeilijke tweede slag van 20 meter omhoog, met rechts water en links een heuvel, en ik sloeg de bal twee keer pin-high. Dit liet zien dat ik, ondanks de moeilijke week, ook mooie dingen kon doen en dat mijn spel vooruitgaat.

Mijn putten lieten bovendien duidelijke verbetering zien door het werk met mijn coach. Ondanks de lastige omstandigheden en de uitdagingen van de week kon ik positieve dingen meenemen en weet ik waar ik de komende tijd aan moet werken. Het was een goede reminder dat vooruitgang soms niet direct in het totaalresultaat zit, maar juist in de momenten waarop je goed blijft presteren onder druk.