Na Oostenrijk gingen we drie dagen naar huis om alles te wassen, even op te frissen en een beetje te herstellen van de intensieve weken. Daarna vervolgden we de reis naar Spanje, naar Ávila, een baan die ik vorig jaar ook had gespeeld. Het was echt fijn om terug te zijn in Ávila. De omgeving voelde vertrouwd en de baan bracht meteen herinneringen terug aan vorig jaar, toen ik een goede slotdag had gespeeld. Dat gaf me een fijn gevoel en extra vertrouwen om het toernooi te starten.

Het doel tijdens dit toernooi was vooral om mijn afslag speelbaar te maken. Ik wilde voorkomen dat ik slagen zou verliezen vanaf de tee en mezelf in moeilijke posities zou brengen. Dat lukte op veel holes goed, maar helaas niet op alles. Twee keer moest ik toch extra slagen incasseren, waardoor mijn score hoger uitviel dan gehoopt. De eerste dag verliep daardoor wat stroef. Mijn driver werkte niet zoals ik wilde en dat maakte het lastig om constante slagen te maken. Daarnaast was mijn putter ijskoud: ik miste veel putts, en sommige gingen zelfs net over de rand. Dat was erg frustrerend, zeker omdat ik normaal putten juist als een van mijn sterkste onderdelen ervaar. Toch probeerde ik gefocust te blijven en te kijken naar de dingen die wel goed gingen, zodat ik niet teveel in mijn hoofd ging zitten.

Op de tweede dag ging het een stuk beter. Mijn shortgame was on fire; ik voelde dat ik veel controle had rondom de greens en dat gaf meteen vertrouwen. Mijn putts vielen eindelijk en dat gaf het gevoel dat alles langzaam weer samenkwam. Vooral op de tweede negen holes had ik mijn ijzers beter onder controle. Door die combinatie van betere ijzers en een scherpe shortgame speelde ik negen holes onder par, iets wat me veel vertrouwen gaf. Het liet zien dat ik de juiste stappen maak, ook al begon het toernooi niet perfect. Ondanks dat ik nog steeds af en toe slagen verloor, kon ik alles geven en het toernooi afsluiten met 2 onder par. Dat gevoel is ontzettend belangrijk, omdat het laat zien dat ik kan presteren als het echt telt.

Wat ik vooral meeneem van dit toernooi is dat ik weet waar ik nog aan moet werken. Vanaf het eerste moment alles scherp hebben is iets waar ik nog stappen in moet zetten, zodat ik vanaf hole 1 in een goede flow zit. Maar het positieve is dat ik nu een duidelijke basis heb om op voort te bouwen: mijn afslag werd vaker speelbaar, mijn shortgame en putting komen steeds beter op gang en ik voel dat ik echt kan putten en scoren als de omstandigheden meewerken. Ávila was daarmee een waardevolle ervaring: een plek die ik goed ken, waar ik mooie dingen kon laten zien en waar ik kan werken aan de punten die ik nog sterker wil maken. Het geeft vertrouwen voor de volgende toernooien en motiveert me om scherp te blijven werken aan elk onderdeel van mijn spel.